Латинско-русский словарь
Iinvocātus, a, um part. pf. к invocoIIin-vocātus, a, um [ voco ]
незваный C; непрошенный, неприглашённый Pl, Ter, Nep
IIIinvocātus, (ūs) m.отсутствие вызова(injussu atque invocatu meo Fronto)
invocatus в энциклопедиях
Iinvocātus, a, um part. pf. к invocoIIin-vocātus, a, um [ voco ]
незваный C; непрошенный, неприглашённый Pl, Ter, Nep
IIIinvocātus, (ūs) m.отсутствие вызова(injussu atque invocatu meo Fronto)