Толковый словарь Ушакова
ОЗНАМЕНО́ВАННЫЙ, ознаменованная, ознаменованное; ознаменован, ознаменована, ознаменовано (книжн.). прич. страд. прош. вр. от ознаменовать.
Ознаменованный в энциклопедиях
ОЗНАМЕНО́ВАННЫЙ, ознаменованная, ознаменованное; ознаменован, ознаменована, ознаменовано (книжн.). прич. страд. прош. вр. от ознаменовать.