Поделиться

Толковый словарь Ушакова

ПЕКУ, пекусь, печёшь, печешься, пекут, пекутся. наст. вр. от печь, печься.

Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

пеку́ печь, печи́, инф. (Крылов), пе́чься, укр. пеку́, печи́, пекти́, блр. пекцí, др.-русск. пеку, печи, ст.-слав. пекѫ, пешти πέσσειν, пешти сѩ μεριμνᾶν (Остром., Супр.), болг. пека́, сербохорв. пѐче̑м, пѐħи, словен. рéčеm, péči, чеш. реku, рéсi, слвц. реčiеm, рiесt᾽, польск. piekę, рiес, в.-луж. pjeku, рjес, н.-луж. pjaku, рjас. Родственно лит. kерù, képti "печь", лтш. серu, серt (из балт. *реkō), др.-инд. ра́саti "варит, печет, жарит", авест. раčаiti, др.-инд. paktás "вареный", греч. πέσσω "варю" (*реki̯ō), πεπτός "вареный", лат. соquо "варю" (*quequō), алб. рjеk "пеку", бретон. pibi "печь", тохар. В рараkṣu "вареный", англос. áfiǵen "поджаренный"; см. Траутман, ВSW 211; Мейе–Эрну 253; Мейе–Вайан 22; Сольмсен, РФВ 49, 46; Г. Майер, Alb. Wb. 341; Уленбек, Aind. Wb. 152; Педерсен, Kelt. Gr. I, 38, 129; Вальде–Гофм. I, 270 и сл.; Гофман, Gr. Wb. 262 и сл.; Хольтхаузен, Aengl. Wb. 104.