Поделиться

Словарь форм слова

  1. гардемари́нский;
  2. гардемари́нская;
  3. гардемари́нское;
  4. гардемари́нские;
  5. гардемари́нского;
  6. гардемари́нской;
  7. гардемари́нского;
  8. гардемари́нских;
  9. гардемари́нскому;
  10. гардемари́нской;
  11. гардемари́нскому;
  12. гардемари́нским;
  13. гардемари́нский;
  14. гардемари́нскую;
  15. гардемари́нское;
  16. гардемари́нские;
  17. гардемари́нского;
  18. гардемари́нскую;
  19. гардемари́нское;
  20. гардемари́нских;
  21. гардемари́нским;
  22. гардемари́нской;
  23. гардемари́нскою;
  24. гардемари́нским;
  25. гардемари́нскими;
  26. гардемари́нском;
  27. гардемари́нской;
  28. гардемари́нском;
  29. гардемари́нских;
  30. гардемари́нск;
  31. гардемари́нска;
  32. гардемари́нско;
  33. гардемари́нски.

Толковый словарь Ожегова

ГАРДЕМАРИ́Н, -а, род. мн. гардемари́н (при собир. знач.) и гардемари́нов (при обознач. отдельных лиц), м. Воспитанник старших классов морского корпуса.

Толковый словарь Ушакова

ГАРДЕМАРИ́НСКИЙ, гардемаринская, гардемаринское (мор. дорев.). прил. к гардемарин. Гардемаринские классы.

Толковый словарь Ефремовой

прил.

1.

соотн. с сущ. гардемарин, связанный с ним

2.

Свойственный гардемарину [гардемарин 2.], характерный для него.

3.

Принадлежащий гардемарину [гардемарин 2.].