Словарь форм слова
- лауреа́тский;
- лауреа́тская;
- лауреа́тское;
- лауреа́тские;
- лауреа́тского;
- лауреа́тской;
- лауреа́тского;
- лауреа́тских;
- лауреа́тскому;
- лауреа́тской;
- лауреа́тскому;
- лауреа́тским;
- лауреа́тский;
- лауреа́тскую;
- лауреа́тское;
- лауреа́тские;
- лауреа́тского;
- лауреа́тскую;
- лауреа́тское;
- лауреа́тских;
- лауреа́тским;
- лауреа́тской;
- лауреа́тскою;
- лауреа́тским;
- лауреа́тскими;
- лауреа́тском;
- лауреа́тской;
- лауреа́тском;
- лауреа́тских;
- лауреа́тск;
- лауреа́тска;
- лауреа́тско;
- лауреа́тски.
Толковый словарь Ожегова
ЛАУРЕА́Т, -а, м. Человек, удостоенный особой премии за выдающиеся заслуги в области науки, искусства, за достижения в труде. Л. Нобелевской премии. Л. конкурса пианистов.
Малый академический словарь
-ая, -ое.
прил. к лауреат.
Лауреатская медаль.
Толковый словарь Ефремовой
прил.
1.
соотн. с сущ. лауреат, связанный с ним
2.
Свойственный лауреату, характерный для него.
3.
Принадлежащий лауреату.