«заканючить»

заканючить в энциклопедиях

Поделиться

Словарь форм слова

  1. заканю́чить;
  2. заканю́чу;
  3. заканю́чим;
  4. заканю́чишь;
  5. заканю́чите;
  6. заканю́чит;
  7. заканю́чат;
  8. заканю́ча;
  9. заканю́чил;
  10. заканю́чила;
  11. заканю́чило;
  12. заканю́чили;
  13. заканю́чь;
  14. заканю́чьте;
  15. заканю́чивший;
  16. заканю́чившая;
  17. заканю́чившее;
  18. заканю́чившие;
  19. заканю́чившего;
  20. заканю́чившей;
  21. заканю́чившего;
  22. заканю́чивших;
  23. заканю́чившему;
  24. заканю́чившей;
  25. заканю́чившему;
  26. заканю́чившим;
  27. заканю́чивший;
  28. заканю́чившую;
  29. заканю́чившее;
  30. заканю́чившие;
  31. заканю́чившего;
  32. заканю́чившую;
  33. заканю́чившее;
  34. заканю́чивших;
  35. заканю́чившим;
  36. заканю́чившей;
  37. заканю́чившею;
  38. заканю́чившим;
  39. заканю́чившими;
  40. заканю́чившем;
  41. заканю́чившей;
  42. заканю́чившем;
  43. заканю́чивших.

Толковый словарь Ефремовой

сов. перех. разг.

Начать канючить, надоедливо, неотвязно просить о чём-либо, выпрашивать, клянчить что-либо.