«发乎情, 止乎礼义»

发乎情, 止乎礼义 в энциклопедиях

Поделиться

Большой китайско-русский словарь

_

本是儒家对诗歌创作的文学批评观念。 语出诗经·大序: “故变风发乎情, 止乎礼义。 发乎情, 民之性也; 止乎礼义, 先王之泽也。 ”后用以指男女交往应有的规律。 如: “情侣约会最好能发乎情, 止乎礼义, 不要逾矩。 ”